de angst in eigen persoon is een vrouw met krullend haar en een man langs de straat, de wind zwiept regen tussen de wissers, de auto glijdt veel te langzaam richting afscheid, het licht is een kegel, de keel is een knoop, de ogen zijn schrik en de mond te verkrampt om te schreeuwen – de stem is kwijt, dat is het begin.

de angst in eigen persoon is een vrouw met krullend haar en een man langs de straat, de wind zwiept regen tussen de wissers, de auto glijdt veel te langzaam richting afscheid, het licht is een kegel, de keel is een knoop, de ogen zijn schrik en de mond te verkrampt om te schreeuwen – de stem is kwijt, dat is het begin.

AUF DEM SEE brot & spiele  //    hölderlin, von küssen trunken, beisst in eine birne; saftig frische nahrung saugt aus jener frucht er. es ist abend und der tag war heiss, wir lassen es uns gutgehn, nackt im pavillon. den kopf in den nacken gelegt, gleichend einem jungen star, den schnabel aufgerissen mit feuchtem blick empor erwarte ich,

AUF DEM SEE brot & spiele // hölderlin, von küssen trunken, beisst in eine birne; saftig frische nahrung saugt aus jener frucht er. es ist abend und der tag war heiss, wir lassen es uns gutgehn, nackt im pavillon. den kopf in den nacken gelegt, gleichend einem jungen star, den schnabel aufgerissen mit feuchtem blick empor erwarte ich,

URANUS II (Kometen) //                  elephant melzow mix  op de golven van de nacht opgestegen (ik, (jouw sterdwaze adem ongrijpbaar: in de halfschaduw hemel (at mosfeer, maanstof, een ver uur                 nog, totdat de zon ons                weer membraan maakt

URANUS II (Kometen) // elephant melzow mix op de golven van de nacht opgestegen (ik, (jouw sterdwaze adem ongrijpbaar: in de halfschaduw hemel (at mosfeer, maanstof, een ver uur nog, totdat de zon ons weer membraan maakt

She woke to moonlight, phosphorescence behind her eyes dimming to sparkles. There was the slamming of a car door. At first she could make no sense of the place.

She woke to moonlight, phosphorescence behind her eyes dimming to sparkles. There was the slamming of a car door. At first she could make no sense of the place.

nyway, my mother almost on her death-bed . . . no, on her death- bed, made me swear that I'd never be a slave to any man.

Natalie Dormer as Julie, Kieran Bew as John in After Miss Julie at the Young Vic

Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen, mijn torve mond uw zacht-strelende daên?...  - Op de effen lente-Leie zie 'k, blad-weemlend, gaan 't verduisterd even-beeld van roereloze abelen om 't matte wit en eêle geel der vele water-leel'en die, bij 't gewieg van trage avond, kallem staan en teer-aan neigen in het zilver-stil getaan van schuine zonne-glanze' in bevend schaaûwe-spelen...

Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen, mijn torve mond uw zacht-strelende daên?... - Op de effen lente-Leie zie 'k, blad-weemlend, gaan 't verduisterd even-beeld van roereloze abelen om 't matte wit en eêle geel der vele water-leel'en die, bij 't gewieg van trage avond, kallem staan en teer-aan neigen in het zilver-stil getaan van schuine zonne-glanze' in bevend schaaûwe-spelen...

Boven mijn bed hangt nu de ingelijste prent van Joost van den Vondel uit de portiersloge. Met strenge blik, een ganzenveer en papier tussen zijn samengevouwen handen, kijkt Joost me aan. De witte boord van zijn hemd is hooggesloten.

Boven mijn bed hangt nu de ingelijste prent van Joost van den Vondel uit de portiersloge. Met strenge blik, een ganzenveer en papier tussen zijn samengevouwen handen, kijkt Joost me aan. De witte boord van zijn hemd is hooggesloten.

Die Briten, die reichen Gutsbesitzer, mögen doch als kulinarische Abwechslung die von Hungertod bedrohten irischen Babys der Tagelöhner verspeisen, sie würden sicher köstlich schmecken.

Die Briten, die reichen Gutsbesitzer, mögen doch als kulinarische Abwechslung die von Hungertod bedrohten irischen Babys der Tagelöhner verspeisen, sie würden sicher köstlich schmecken.

Soldaat in eigen huis  //    Hoe voelde dat voor je, soldaat in eigen huis in oorlog met de werkelijkheid bevelen opvolgen van je meerderen die in je elpees woonden?

Soldaat in eigen huis // Hoe voelde dat voor je, soldaat in eigen huis in oorlog met de werkelijkheid bevelen opvolgen van je meerderen die in je elpees woonden?

Als ik nu mijn ogen sluit, zie ik ons weer, met mantels van handdoeken om, zwaaiend met zwaarden van takken. Jochies nog. We duelleerden – meer dans dan strijd – en doorboorden struiken die indringers verbeeldden.

Als ik nu mijn ogen sluit, zie ik ons weer, met mantels van handdoeken om, zwaaiend met zwaarden van takken. Jochies nog. We duelleerden – meer dans dan strijd – en doorboorden struiken die indringers verbeeldden.

This is the moment when the world first finds him out, the night I hear where his voice is headed.

This is the moment when the world first finds him out, the night I hear where his voice is headed.

Love this picture or Christ perfectly depicts his understanding and love for each of us

Surrender (Canvas Print)

Love this picture or Christ perfectly depicts his understanding and love for each of us << I love this comment. Christ understands us and loves us so perfectly, and I am so grateful to have an Elder Brother like him!

In Newtons boomgaard //   Ik wacht tot de appel niet ver van de boom valt of de zwaarte ontstijgt. De appel is rood en hardstelig; hij hecht aan zijn tak, zwelt welbehaaglijk.

In Newtons boomgaard // Ik wacht tot de appel niet ver van de boom valt of de zwaarte ontstijgt. De appel is rood en hardstelig; hij hecht aan zijn tak, zwelt welbehaaglijk.

Gang  //   Ik, de zon en de weg en de zon, de weg en ik in zonderlinge samenhang op dit ogenblik.  Ik ruik geen bloemen, ik zie geen bomen, geen vogels, geen heg. Ik voel maar een gaande man in de zon op een weg.

Gang // Ik, de zon en de weg en de zon, de weg en ik in zonderlinge samenhang op dit ogenblik. Ik ruik geen bloemen, ik zie geen bomen, geen vogels, geen heg. Ik voel maar een gaande man in de zon op een weg.

It’s odd that I like marathons so much. Ordinarily, I don’t fit in at staged gatherings. The bigger the ceremony, the less festive I feel.

It’s odd that I like marathons so much. Ordinarily, I don’t fit in at staged gatherings. The bigger the ceremony, the less festive I feel.

Anton  //    Links een tenger en goudblond godinnetje, keurde me geen blik waardig. Maar het deed me niets: sinds elf september ligt een Arabier nu eenmaal slecht in de markt. Rechts een stelletje; zij reuzin, pokdalige kop, paarsfluwelen avondjurk, ik vond het wel wat hebben. Dus toen haar vriend even verdween

Anton // Links een tenger en goudblond godinnetje, keurde me geen blik waardig. Maar het deed me niets: sinds elf september ligt een Arabier nu eenmaal slecht in de markt. Rechts een stelletje; zij reuzin, pokdalige kop, paarsfluwelen avondjurk, ik vond het wel wat hebben. Dus toen haar vriend even verdween

Pinterest
Search